de kapel

Overal mensen

Wat impressies van mijn bezoek aan de boekenbeurs van Frankfurt. Allereerst: de boeken. Kleurrijke kinderboeken, paperbacks voor volwassenen, fictie, non-fictie, chique en goedkoop. Christelijke uitgeverijen, new ageuitgeverijen, literaire uitgeverijen, cadeauboekuitgeverijen. De gelikte stand van L. Ron Hubbard, rood, wit en zwart, en de chaotische boekwinkeltjesuitstraling van de ramsjverkopers. Honderdduizenden titels – je wordt er draaierig van als je er teveel naar kijkt.

Dan: de mensen. Overal komen ze vandaan. Sikhs met tulbands, mannen in grijze pakken, vrouwen met paisleysjaals of barretten. Lange vrouwen, kleine mannen, dik, dun, alles loopt er rond – en er worden honderden talen gesproken. Het bruist van de energie, maar iedereen raakt vroeger of later intens vermoeid.

Uitgevers met zoutjes op de tafeltjes – aha, het zijn allemaal mannen, en uitgevers met chocola op de tafeltjes – Amerikanen. Uitgevers die je een glaasje water aanbieden zijn mijn favoriet. De lucht is hier kurkdroog; lippenbalsem en waterflesjes zijn niet aan te slepen.

Om even tot rust te komen, ging ik naar de kapel.Een kleine, rustige ruimte, met een mooi abstract lichtkruis, een altaar en een brandende kaars. Even tijd om te bidden. Een knikje naar de andere bezoekster. Een stil hoogtepunt van de dag.