Ijskoud waait de wind; loodgrijze wolken draaien om de sporthal heen. Acht korfballers lopen vastberaden, met veerkrachtige pas naar de zaal.

Als ze omgekleed op het veld staan, zien ze de tegenstanders. Jong. Atletisch. Lang. Vliegensvlug. Ze kijken om zich heen. Niet meer zo piepjong. Een kilo’tje of wat te veel. Vertically challenged (klein). Als dat maar goed komt…

De scheidsrechter fluit. De tegenstanders rennen zich rot, springen, implementeren allerlei systeempjes, en vergeten raak te schieten. Het groene gevaar (mijn team) loopt rustig naar de korf, schiet en scoort. Er wordt wat geduwd, er wordt wat gemopperd – door de groenen of door de tegenstanders. Na een uurtje korfballen heeft groen gewonnen.

Als ik één wedstrijdverslag zou schrijven van alle wedstrijden dit seizoen, zou het er zo uitzien. En het eindresultaat? We zijn kampioen!