Is dat niet heel vaak zo? We hebben een hypothese: het is een vliegtuig, die docent heeft een hekel aan me, ze belt niet meer omdat ze boos op me is. We nemen onze hypothese voor waar aan, ook als er een alternatief gegeven wordt door vrienden. En wat we vooral niet doen is onderzoek doen naar de bron. Jammer, want wat we van iemand of iets vinden, hoeft niet met de waarheid overeen te komen.

Na drie avonden uit dit boek te hebben gelezen, ben ik uitgerust en fit. Maar zo langzamerhand wordt het pseudo-intellectuele archaïsche taalgebruik toch wel wat irritant. En eigenlijk kan het me niet zo veel schelen of de held zijn doel bereikt en de heldin redt. Tijd voor een beter boek – dan maar wat minder slaap!

Als ze omgekleed op het veld staan, zien ze de tegenstanders. Jong. Atletisch. Lang. Vliegensvlug. Ze kijken om zich heen. Niet meer zo piepjong. Een kilo’tje of wat te veel. Vertically challenged (klein). Als dat maar goed komt…

De scheidsrechter fluit. De tegenstanders rennen zich rot, springen, implementeren allerlei systeempjes, en vergeten raak te schieten. Het groene gevaar (mijn team) loopt rustig naar de korf, schiet en scoort. Er wordt wat geduwd, er wordt wat gemopperd – door de groenen of door de tegenstanders. Na een uurtje korfballen heeft groen gewonnen.

Als ik één wedstrijdverslag zou schrijven van alle wedstrijden dit seizoen, zou het er zo uitzien. En het eindresultaat? We zijn kampioen!

Vragen om te ontdekken wie we zijn:

1. Waar verlangen we het meest naar?

2. Waar denken we het meest aan?

3. Waar geven we ons geld aan uit?

4. Wat doen we met onze vrije tijd?

5. Bij wie voelen we ons op ons gemak?

6. Wie en wat bewonderen we?

7. Waar lachen we om?

Vrij naar A.W. Tozer

Badkamergebed

Heer, als ik in de spiegel kijk, baal ik.

Maar ik ben uw kind, en met de Psalmist zeg ik:

‘Ik dank u,

want het is een wonder

zoals ik ben gemaakt.

Alles wat u maakt, is een wonder.

Dat besef ik heel goed.’ (Psalm 139:14)

Voor GRATISKLAAS is de winkel verboden terrein, je portemonnee mag je binnenzak niet verlaten. Hoe kom je dan aan cadeaus? Je plundert het kerstpakket van je partner, kijkt in je eigen kasten, zoekt op zolder bij je oma, bedelt bij je buurman, zet je moeder aan het breien, maakt mooie macramé-muurhangers, schildert, downloadt, bakt, regelt, chanteert, laat door kinderarbeid macaroni-kettingen produceren, wat je maar wilt. Het is bovendien het ultieme moment om alle foute Sinterklaas-, Kerst- en verjaardagscadeaus weer kwijt te raken. En nieuwe foute cadeaus te krijgen, dat dan weer wel.

Sinds een paar jaar vier ik regelmatig GRATISKLAAS. Met vrienden die ik uit mijn studententijd ken, of zoals gisteravond, met korfbalvrienden. Wat een bizarre cadeaus kwamen er voorbij! Oerlelijke, onpraktische schalen uit kerstpakketten (waar nu nog een keertje hartelijk om gelachen kon worden), een douchegel-cadeauset die al decennialang op een zolder lag te verstoffen, maar ook mooie, nuttige dingen waar we zoveel van hadden dat we er jaren mee vooruit konden, dus die we net zo goed weg konden geven. Ik ben bijzonder blij met de twee kookboeken die ik gekregen heb, en de handcrèmes en bodylotions (ja, zelfs de oude) komen beslist van pas. En dan nog de gedichten – niet verplicht, maar wel leuk.

Maar het gaat natuurlijk vooral om de lol – de voorpret en de grappige, creatieve en foute cadeaus. Zo veel plezier, en helemaal gratis! Ik kan me nu alweer verheugen op volgend jaar!

uw vergeving, keer op keer,

voor uw zegen, mij gegeven

dank ik U, o machtig Heer.

Dank ik U, o machtig Heer.

Om uw kracht voor zwarte dagen

uw nabijheid, meer en meer,

als mijn zorgen mij belagen,

smeek ik U, o machtig Heer.

Smeek ik U, o machtig Heer.

Heer, ik wil me aan U geven,

en u dienen, dag aan dag.

Neemt U toch mijn hele leven,

dat ik bij U horen mag.

Dat ik bij U horen mag.

Fire and Ice

Some say the world will end in fire,

Some say in ice.

From what I’ve tasted of desire

I hold with those who favor fire.

But if it had to perish twice,

I think I know enough of hate

To say that for destruction ice

Is also great

And would suffice

Zo mooi, zijn beschrijving van de gevoelstemperatuur van destructieve emoties. En zo beeldend in deze dagen van ijzige velden en dwarrelende sneeuw.

En nog zo’n toepasselijk, melancholisch gedicht over de gevaarlijke verleiding van de sneeuw:

Stopping by Woods on a Snowy Evening

Whose woods these are I think I know.

His house is in the village though;

He will not see me stopping here

To watch his woods fill up with snow.

My little horse must think it queer

To stop without a farmhouse near

Between the woods and frozen lake

The darkest evening of the year.

He gives his harness bells a shake

To ask if there is some mistake.

The only other sound’s the sweep

Of easy wind and downy flake.

The woods are lovely, dark and deep,

But I have promises to keep,

And miles to go before I sleep.

And miles to go before I sleep.

Sneeuw legt de essentie bloot: eenvoudigweg zijn, leven. Afspraken worden afgezegd, je leven versmalt zich tot je huis, je verwarming en het gezelschap van je eigen gedachten. Een verplichte retraite voor Nederland…